ഭക്തിയിലെ യുക്തി
ഭക്തിയിലെ യുക്തി
- നിത്യമായത് ഒന്ന് മാത്രമേ ഉള്ളു ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ അത് ബ്രഹ്മം മാത്രം. ബാക്കി സർവ്വ ചരാചരങ്ങളും ബ്രഹ്മത്താൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വെറും നാമ രൂപങ്ങൾ - മായ മാത്രം. ഈ മായയെ ആശ്രയിച്ചാൽ അവസാനമതു ദുഃഖത്തിലേ കലാശിക്കുകയുള്ളു. പരബ്രഹ്മ സ്വരൂപമായ കണ്ണനെകുറിച്ചെഴുതാത്ത കൈയെന്തിനാ കണ്ണാ കൈയെന്തിനാ ...
- നിത്യം സത്യം ബ്രഹ്മം: മായയുടെ ലോകത്ത് നിന്ന് അചഞ്ചലമായ കണ്ണനിലേക്ക്...
ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ മാറാതെ, നാശമില്ലാതെ, കാലത്തിനും ദേശത്തിനും അപ്പുറമായി നിത്യമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒന്നേയുള്ളൂ — അത് ബ്രഹ്മം മാത്രം.
ബാക്കി നാം കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതും അനുഭവിക്കുന്നതുമായ സർവ്വ ചരാചരങ്ങളും ആ പരബ്രഹ്മത്താൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വെറും നാമരൂപങ്ങളാണ്. മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകുന്ന, ജനനവും മരണവും സന്തോഷവും സങ്കടവും മാറിമറിയുന്ന ഈ ഭൗതികപ്രപഞ്ചം വെറും 'മായ' അഥവാ അവിദ്യ മാത്രമാണ്.
- മായയുടെ കെണിയും ദുഃഖത്തിന്റെ വേരുകളും
നാം പലപ്പോഴും ശാശ്വതമല്ലാത്ത ഈ നാമരൂപങ്ങളിൽ അഭയം കണ്ടെത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. പണം, പദവി, ബന്ധങ്ങൾ, ഭൗതിക നേട്ടങ്ങൾ... ഇവയെല്ലാം നമ്മെ താത്കാലികമായി സന്തോഷിപ്പിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ ഇവയൊന്നും ശാശ്വതമായ ആനന്ദം നൽകുന്നില്ല.
"മായയെ ആശ്രയിച്ചാൽ, അവസാനം അത് ദുഃഖത്തിലേ കലാശിക്കുകയുള്ളൂ."
ഏതൊന്നാണോ മാറുന്നത്, ഏതൊന്നാണോ നശിക്കുന്നത്, അതിനെ ആശ്രയിക്കുമ്പോൾ നഷ്ടബോധവും അശാന്തിയും മാത്രമാണ് ഫലം. മായാമോഹങ്ങളുടെ പുറകെ പായുന്ന മനസ്സ് ഒരിക്കലും തൃപ്തമാകില്ല. എന്നാൽ, ഈ മായയ്ക്കപ്പുറമുള്ള ആ ശാശ്വത സത്യത്തെ തിരിഞ്ഞറിയുമ്പോഴാണ് മനുഷ്യൻ യഥാർത്ഥ മുക്തിയിലേക്കും ആനന്ദത്തിലേക്കും എത്തുന്നത്.
- പരബ്രഹ്മ സ്വരൂപനായ കണ്ണൻ
വേദാന്തം അനുഅനുസരിച്ച് ആ പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ സഗുണരൂപമാണ് നമ്മുടെ കണ്ണൻ. അനാദിയും അനന്തവുമായ ആ ദിവ്യചൈതന്യം ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും, വേണുഗോപാലനായും, ഗീതോപദേശകനായ പാർത്ഥസാരഥിയായും നമ്മുക്ക് മുന്നിൽ വിളങ്ങുന്നു.
അജ്ഞതയാകുന്ന മായയെ നീക്കി, ജീവാത്മാവിനെ പരമാത്മാവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രേമത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും സ്വരൂപമാണ് ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ.
- സമർപ്പണത്തിന്റെ അമൃതവാണി
പ്രപഞ്ച സത്യം മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു ഭക്തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന ഏറ്റവും നിഷ്കളങ്കമായ ആത്മഗതമുണ്ട്:
"പരബ്രഹ്മ സ്വരൂപമായ കണ്ണനെക്കുറിച്ച് എഴുതാത്ത കൈയെന്തിനാ കണ്ണാ... കൈയെന്തിനാ...?"
നമുക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ശരീരവും ബുദ്ധിയും സർഗ്ഗവാസനകളും ആ ഭഗവാന്റെ ദാനമാണ്. ഈ കരണങ്ങളെല്ലാം (ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ) അവിടുത്തെ ലീലകളും നാമങ്ങളും വാഴ്ത്താനായി ഉപയോഗിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഈ ജീവിതം കൊണ്ടും കൈകൾ കൊണ്ടും എന്താണ് പ്രയോജനം?
കണ്ണനെ ഓർക്കാത്ത മനസ്സെന്തിനാ?
കണ്ണന്റെ നാമം ജപിക്കാത്ത നാവെന്തിനാ?
അവിടുത്തെ രൂപം ദർശിക്കാത്ത കണ്ണുകളെന്തിനാ?
അവിടുത്തെ മഹിമകൾ കുറിക്കാത്ത കൈകളെന്തിനാ?
- മായയിൽ നിന്ന് നിത്യതയിലേക്ക്...
നാമരൂപങ്ങളായ ഈ മായാലോകത്ത് ജീവിക്കുമ്പോഴും, നമ്മുടെ ഹൃദയം പരബ്രഹ്മ സ്വരൂപനായ ഭഗവാൻ കണ്ണനിൽ അർപ്പിക്കാം. കൈകൾ കൊണ്ട് ഭഗവദ് സേവ ചെയ്യുകയും, മനസ്സുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ സ്മരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മായ നമ്മെ ബാധിക്കില്ല.
ഭൗതികമായ സങ്കടങ്ങൾക്കിടയിലും അചഞ്ചലമായ സമാധാനം ലഭിക്കാൻ, ആ നിത്യസത്യമായ കൃഷ്ണപാദങ്ങളിൽ സ്വയം സമർപ്പിക്കാം.
"ഹരേ കൃഷ്ണ... സർവ്വം കൃഷ്ണാർപ്പണമസ്തു!"
ഈ പാട്ട് കേൾക്കുമ്പോഴെല്ലാം—എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അറിയില്ല—എൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറയാറുണ്ട് ആനന്ദത്താൽ. ഇതിൻ്റെ കാരണം എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിൽ തോന്നിയ ചില കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ കുറിച്ചുവെച്ചതാണ്.
Satheesh Vedanthi, Srigeswaram Vedagramam, Nenmara
Comments
Post a Comment